BURADAYIZ. VE KABUL EDİN, HEPİMİZ ÖLÜMLÜYÜZ.

Sanırım endüstri toplumu ve popüler kültürün girmediği, ulaşamadığı herhangi bir nokta kalmadı yeryüzünde.

Bin yıllardır Dünya’nın geri kalanına gitmeyi reddeden ve bu sebeple “ilkel” diye adlandırılan o bilindik Afrika kabilelerine bile bulaşmış bir şeyden bahsediyoruz burada.

Belgesel niyetine rahatsız edilmiş bir aşiret değilse ne bu?

İşte tam da bu yüzden, Kaybolan Defterler ekibi olarak belki bizler de “ilkel” diye adlandırılmak isteriz.

Bir kaç kişiyle yola çıktığımızda, aramızda anlaşmıştık.  “Söylenmemişi söyleyelim sadece” demiştik o gün.  Sanırım öyle de oldu.

Henüz büyüyoruz. Büyüyeceğiz. Yeni kelimeler, yeni düşler kurmayı öğreneceğiz belki.

Hiç yazılmamış şiirler, hiç anlatılmamış öyküler, hiç çekilmemiş fotoğraflar, çizilmemiş resimler olacak tam da buralarda, defterimizde.

Henüz büyüyoruz ve evet öğreniyoruz, öğreneceğiz…

“Peki derginin ilk teması neden Otopsi?” derseniz eğer, şöyle cevaplayabiliriz:

Bizler, yerküre üzerinde asılı duran insanlar, yani hepimiz; fiziken ölüyor ve çürüyoruz…
Ancak aynı zamanda, başkalarının düşlerinden de kovuluyor, öldürülüyoruz.

Ha elbette, bizler de yok ediyoruz ve kafamızın içinde koca bir mezarlıkla geziniyoruz…

Çünkü, büyüyoruz.
Büyürken düşüyor, kirleniyor, yaralanıyoruz. Kirleniyoruz çünkü doğduk, ölüyoruz. Ölüyoruz ve öldürüyoruz, hem de canlı yayında;
Ayak uçları yerküreye değmiş hiç bir şey, masum değildir artık…

HIDIR MURAT DOĞAN
Genel Yayın Yönetmeni

imza

Normal boyutlarda okumak için, lütfen üstteki görseli tıklayınız.
Daha yüksek boyut ve özelliklerde okumak için, lütfen indirerek okuyunuz. Tüm platformlara uyumludur.