Adı Züleyha Olan Şiir – 2

gökyüzüne sarıldım,
gecenin korkutucu yüzünde.
bir tebessüm vardı suskunluğumda,
çokça da hasret.
durdum,
duruldum.
rüzgârın yüzünde dalgalandı, saçların…
durdum,
duruldum.
ve usulca göğsüme değen yüzünü okşadım;
sokuldum, karanlığının benzersiz yüzüne, züleyha!

bir aşkın kollarında buluyorum kendimi.
en çok orada,
bir kadının gülmeye değen yüzünde,
gözlerinde,
senin gözlerinde, züleyha!

şimdi, gecenin bu yerinde,
seni anıyorum;
rüzgârın dört mevsime dağılan telaşında;
kalemime fısıldanıyor sözlerin, bir kez daha;
buzullar çağında bir maviyi, geceyi ve her şeyi içine alarak.

her şey, yolların terk edilişi sürecinde
ve sürüyor kalabalığını, bir yarını bölüşmek huzurunda;
sana ve bana ayrılan bir karanfilin sessizliği içinde…

uzun zamana düşer geçmiş;
anladım, öğreniyorum;
bir sır gibi,
dağılıyorum;
yaşama karılıyorum, züleyha!

not. Bu şiir, Gülhan T. Çelik’in ‘Züleyha’nın Erkekleri’ adlı şiirinden esinlenilmiştir.ilki Kaybolan Defterler’in sitesinde, Adı Züleyha olan Şiir* adı altında yayınlanmıştır.

2015 / Mart-Nisan, 2015 / 7. sayı (final sayısı)

Fotoğraf: İbrahim Adıgüzel

Yeni Şeyler

ăn dặm kiểu NhậtResponsive WordPress Themenhà cấp 4 nông thônthời trang trẻ emgiày cao gótshop giày nữdownload wordpress pluginsmẫu biệt thự đẹpepichouseáo sơ mi nữhouse beautiful