Bir Ay / Un Mois

Bir ay
Sesini duyalı bir ay
Gölgen basamaklarda büyüyeli bir ay
İşe gideli
Kapıyı kapatalı
Köşeden dönüp seni kaybedeli

Seni kaybedeli
Gecenin altından attığımız kağıt uçaklar gibi

Buraya yerleşmiş gülüşünü unutalı, fuların ve izmaritlerin zihnimin tenine iğneler gibi sıkışalı bir ay

Bir ay, gökyüzünün bile aynı olduğu
Bulutların tren olduğu
Ağır ve yorgun yürüyen bir kaz gibi
Ve bu kazın, benim yastığıma ağladığım gibi, boyunun izlerine ağladığım gibi bağırdığı

Duvarlara karşı ağlayalı bir ay, sesim kısılalı bir ay
Ezberlediğim şiirlerin buğulandığı gibi konuştuğum
Pencere kenarındaki boşlukta seninle konuşalı bir ay

Gökyüzünün her gün beni şaşırttığı bir ay
Sana verdiğim büyülü isimlerin hecelerini duyduğu bir ay
Kibarca reddedeli bir ay

Bir aydır sigaradan çok sigara içtim
Seni gömmek için
Küllerin arasında boğmak için
Girdaplarla sarılıyken
Bir aydır kahvemi köşedeki kahveciden alıyor
Ve uzun mektuplar yazmayı öğrenmek ve yazmak için adını küçük kağıtlara yazıyorum

Adını verdiğim bir ay

Bir cenaze.
Lütfen yanlışsam düzelt
Odamın duvarları gibi bir ruhum varsa
Boyalarına yeniliyorsam
Unutulmuş bir resme dönüşüyorsam

Sen bir kırığı iyileştirdin, sevgilim

Tırnaklarımla geçtiğim bir ay
Bana parmak izlerinin kaldığı
Aşklarımın en gizlisinin Karbon-14’le kirlendiği
Bir ay, bitti

Un mois.
Ça fait un mois que je t’entends partir
Un mois que ton ombre s’agrandit dans la cage d’escalier.
Que tu prends tes affaires
Que tu prends la porte
Que tu tournes à gauche au coin de la rue et que je te perds

Que je te perds
Comme on lance un avion de papier au fond de la nuit

Un mois que t’as sacré le camp en oubliant ici ton odeur, ton écharpe et tes mégots qui s’éternisent là comme des aiguilles plantées sur la peau de ma mémoire.

Un mois que le ciel porte la même chose
Qu’il traîne ses nuages
Ses nuages qui avancent comme des oies lourdes et fatiguées
Ces oies qui gueulent comme je crie dans mon oreiller, comme je crie dans les traces laissées par ta nuque

Un mois que je crie contre les murs, un mois que je te parle tout bas
Que je te parle comme on récite un verset embué
Un mois que je te tutoie dans le vide au bord de ma fenêtre

Un mois que le ciel, chaque jour, surprend mon regard
Un mois qu’il m’entend epeler tous les noms que j’ai pu te donner
Un mois qu’il acquiesce poliment

Un mois que je passe cigarette sur cigarette
pour enterrer les tiennes
pour me fabriquer une aura de cendre
Pour me faire enlacer par les volutes en attendant.
Un mois que je prends mon café au coin de la rue
Et j’y écris ton nom sur les napperons de papier pour apprendre à t’écrire en lettres détachées.

Un mois pour faire de ton nom

un cortège.
Excuse moi si j’ai l’âme croche
Si j’ai l’âme comme les murs de ma chambre
Si j’ai la peinture défaite
Si je suis un portrait oublié

Tu as enfanté une rupture, mon amour

Un mois à en finir avec mes ongles
À m’égrainer le bout des doigts
À salir de carbone 14 la ligne trop discrète de mes amours.
Un mois que c’est fini
Senaryo-Şiir: Jean-Philippe Payette
Yönetmen: Jean Malek
Canada (Quebec) 2007 (2 min 55) 16:9 Drama
Ses: Steve Labbé – Les Productions Underground
Müzik: Sigur Ros – Refur
Aktris: Karine Vanasse

Yeni Şeyler

ăn dặm kiểu NhậtResponsive WordPress Themenhà cấp 4 nông thônthời trang trẻ emgiày cao gótshop giày nữdownload wordpress pluginsmẫu biệt thự đẹpepichouseáo sơ mi nữhouse beautiful