Her Şey Eskisi Gibi

Önce Kız Kulesi terk etti bu şehri ama sen bunu fark etmedin.Ben Kız Kulesi gitti diye çok üzüldüm önceleri, sonra diğer gidenlere haksızlık olmasın diye sessizce tutmaya başladım yasımı.Dalgalar kıyıya vurmayı bırakınca da üzülmüyormuş gibi yapmayı öğrendim.Hatırlamıyorsun, çünkü bunu hiç görmedin.

Sonra Galata Köprüsü’nün üzerinden bir hayalet geçti. Tramvaydaydım o sıra, okula gidiyordum, hayaletin yanağına bir öpücük kondurdu güzel bir kız, benimle aynı vagona bindi.Hayaleti Haliç’te bıçakladılar, Deli Cafer, İsmail, Tayfur ve Şaşı, ben hiç o yana bakmıyormuşum gibi yaptım, gözlerimi hala gülen kızın gamzesine diktim.Saat sabahın yedisi, martılar gülmeye başladı sonra, ben de güldüm ama belli etmedim.

Günlerden sonra amca oldum, içime atmayı bırakıp yeğenimle dertleşmeye başladım.Beş aylıkken daha başucuna oturdum sevmek için, ağlamaya başladım.O kadar uzun süre ağlamışım ki herkes odadan çıktı yeğenim dışında.O da uyumasa belki çıkardı ama ben o gün hiç saate bakmadım.Saati de sormadı kimse, bir de hiç yaşanmamış gibi yaptılar o günü.Tıpkı yaşanmamış gibi yaptığımız tüm günler gibi.

Bir ara o kadar fazla şey oldu ki kendimi sonunda uyanacağım ve seni yanımda bulacağım bir rüyada gibi hissetmeye başladım.Aksine rüyalarımda “Çok şükür yanımdasın, bir ara sen de gittin sandım” demeyi alışkanlık haline getirdim.Seni görmediğim rüyaları gerçek sanıp bir kere sahiden uçmayı denedim ama rüzgar suratıma çarpınca pencere pervazında kendime geldim.Gülen martıları da orada hatırladım, ama o evi, senin olduğun herhangi bir yeri evim gibi hissedişimi zaten hiç unutmadım.Sadece hayatımda hiç martı yuvası görmediğimi fark edip aptalca düşüncelere dalarak saate baktım.Haberin olmadı, çünkü uyandığında sayıkladığın korkularını sana hiç anlatmadım.

Son olarak, yeni yapılan Avm’yi soran birine “Eski bostanın yerinde” dediğim ama anlamadığı bir günde fark ettim hiçbir şeyin eskisi gibi olmadığını.”Eski bostanı bilmiyorsan burada ne işin var?” diye bağırmak istedim kadına ama hıncımı başkalarından çıkarmayı hala sevmediğim sıradan bir andı, “Düz gidin, ikinci sağ” dedim.Bir ara “ikinci şans” dedim gibi geldi, yutkundum.Zaten bu hayatta kim kime ikinci bir şans verirdi ki?Sen verirdin belki, bir de sevdiğin insanın otobüsünün arkasından baka kaldığın Harem kaldırımları.

 

Yedek Kulübesi’nden sevgilerle

Yeni Şeyler

ăn dặm kiểu NhậtResponsive WordPress Themenhà cấp 4 nông thônthời trang trẻ emgiày cao gótshop giày nữdownload wordpress pluginsmẫu biệt thự đẹpepichouseáo sơ mi nữhouse beautiful