Benim değil bu kahır, değil; üzerime almıyorum bu kanlı mevsimin kızıl yağmurunu. Benim dişlerim sağlam, çok sağlam ve kana alışık bir damak tadım var. Kalbimi benden başkası yiyemez bilmen lazım, ve hart, işte koptu gidiyor; öyle hızlı, öyle mutlu. Bir şey olmaz bana üzülme, söze gerek yok düş yakamdan.

Boğazımda bir düğümdü eskiden keder, fakat artık benim değil, değil; almıyorum üzerime yanlı iklimin bu soğuk, yanlı iklimin bu devrik kelimesini. Benim gözlerim keskin, pek keskin ve sana alışık abdal bir yanım var. Seni benden başkası sevemez bilmen lazım, ve güm, işte çaktı düşüyor; öyle ani, öyle gerçek. Kıyamam sana üzülme, yüze gerek yok geç solumdan.

Olmaza ne uzaktı her şey daha dün; oysa şu an bugün dün değil, yok olmaz vallahi değil; sanma kabul ettim ve bu bir pes ediş cümlesi; almıyorum üzerime uğursuz yazgımın bu düş bilmez, kısa cümleli, sığ ve sensiz öyküsünü. Bak söylüyorum, benim tırnaklarım sökük yerinden, sen takılma ‘nolur’, çünkü benim kazımaya alışık benzersiz bir yapım var. Beni benden başkası yenemez demem lazım, ama yok, işte güldü geçiyor; öyle masum, öyle uykusuz. Doyamam sana üzülme, geze gerek yok vur yaramdan.

‘Neyse’ vardır her işte bir hayır; hayır dur o doğru değil, artık değil; almıyorum ciğerime sensiz geçecek bir ömrün kargısını. Unutma lütfen sormuştun, benim burnum keskin, çok keskin ve sevmeye tapan bir kokum var. Ah, bu yaşlı izler kimin, silmem lazım; ama yok, işte kondu göçüyor, öyle girdap, öyle zelzele. Bir adım atmazsan da üzülme; teze gerek yok dön yavaştan.

Bu ümitsizlik benim değil, değil; aldırmıyorum ‘bir ömür yetmez’ kararının eksik doyumuna. Benim yazlarım serin, çok serin ve soğuğa alışık kızgın bir derim var. Sana aşk ası değil ben lazım, ve işte, vardı farkına düşünüyor; öyle emin, öyle mutlu. Sıcakta kavuşacağız gel sen üzülme; sese gerek yok yaz demeden.

Yorgunluğun bahane değil, değil! Hey dur kız, gecenin doğurgan soluğunda özlemediğini söyleme bana. Benim sezişlerim sağlam, çok sağlam ve sevmeye alışık bir adım var. Beni senden başkası gömemez, hissedemez sıcaklığını son nefesimin kalman lazım; ve bak, bir kalem de siliyor başka kalemin yazdığını; öyle nurlu, öyle yüce. Beraber buruşacağız gel sen üzülme; yasa gerek yok sorman lazım.

Yazar

1983 İstanbul doğumlu. Bahçeşehir Üni. Sosyoloji mezunu. İstanbul Ticaret Üni. Medya ve İletişim Yüksek Lisans eğitimi var. Deplasman tribüncüsü; tezahürat güftekarı, dürüst ve minnetsiz.