Mevsiminin Yalancısı Çocuk

Ah şu şımarık güvercinler

hüzün fısıldıyorlar yine kulağıma.

Önce yaralarımı öpüyor ve

kanatları düşüyor teker teker.

Kara kış saçlarımı yalıyor sanki

Ağustos’un sonunda olduğumuzdan

haberi yok kimsenin.

Yaz bitiyor,

yazmazsan bitmez

ve ben hiçbir mevsime

bu kadar borçlu kaldığımı hatırlamıyorum.

İçimde ölümlü bir çocukluk var

yamalı bütün tebessümleri,

simsiyah çamurlar akıyor gibi

eski haline dönmeyecek gözbebekleri.

Bir deri bir kemik artık çocuk

pazarlıksız alıyor bütün hüzünleri,

daha çok seviyor acıyı

veya daha çok öpmek istiyor

gökyüzünden kazıyarak güneşi.

Bir tek kendiyle yüzleşemiyor çocuk,

rüzgârın tesirinden hevesi kırılıyor.

Yeni Şeyler

ăn dặm kiểu NhậtResponsive WordPress Themenhà cấp 4 nông thônthời trang trẻ emgiày cao gótshop giày nữdownload wordpress pluginsmẫu biệt thự đẹpepichouseáo sơ mi nữhouse beautiful