nânihan

omuzlarında balkıyan saçlarınla beraber penceremdesin
-ben ki kıvrılmayan saçları sevemezdim hani-
gözlerin kalbinden henüz doğmuş üstelik
seni sade seyretmekle yetinemiyor bu çoktan kılgısız ellerim
ellerimi saçlarında un(y)utmak istiyorum
seni sonsuzluğa salınan bir ince ipin ucunda
bir tek serçe parmağımla tutunmuşum gibi hayata
avucumda avuçlarından kalma terlerle
-üçbuçuk saatlik bir yolda, dağlar kıyının dikine deliniyordu hani-
hissettiğim tek varoluş emaresi olarak
boynunu canımın içinde bilmek ve adını yeniden koymak istiyorum

seni usulsüz bir öğle vakti sarhoşluğu
seni üçyüzonbin yıllık oyma sandıklardan yeni çıkarılmış bir akşamüstü mayhoşluğu
seni aramızda durdukça yarısı yeniden tamamlanan bütün bu günlerin hoşluğunda
yinelene yenilene
ufalan ufalan ufalan
ve ufaldıkça dünyadan taşan bir arzu ile
seni toprağa düşen bir suyun kavimsiz baladında
seni suyu suyla yıkayarak sevmek istiyorum

sen şiir yurtlayan
şiiri yurtlayan kadın
göğsüne bercestelerden bir yol çizmek istiyorum
sen omuzlarında balkıyan saçlarıyla beraber penceremde durabilen
omuzlarında balkıyan saçlarıyla beraber pencereme yakışabilen kadın
saçlarını omuzlarından bir kerecik toplayabileyim
sonra beni kimseler kurtaramasın istiyorum

şaiyh’im, yanlış kadınlarda söküle söküle vardım sana
beni al beni kınama beni bağışla
ve müsaade et ve çağır çocukları gelsinler
seni orta yerinde dünyanın seni bağıra bağıra kendime dikmek istiyorum

Yeni Şeyler

ăn dặm kiểu NhậtResponsive WordPress Themenhà cấp 4 nông thônthời trang trẻ emgiày cao gótshop giày nữdownload wordpress pluginsmẫu biệt thự đẹpepichouseáo sơ mi nữhouse beautiful