Ninnisi Çalınan Uyku

bir gecenin garip sessizliğiydi annem
dualarından yüreğine akan yakarışlarında
kimsesiz dilekler taşırdı
ağlamayı hüner sanması
bundandı belkide

annem başucumda
saçımı okşayan tek kadındı hesapsız
mağrurluğumuzun masallara girmesi
kimsenin suçu değildi
ama bir hikaye
neden acı sonla biterdi?

annem güneşe benzerdi
lakin üşürdük akşamları
sebepsiz bir titreme
ninniyle biterdi
ne kale bekçileri
ne sur savaşçıları
annem kadar güçlü
değildi
oysa annem bir tek
kendine yetmezdi

yalnızlığa sürülmüş
bir göç şarkısıydı
dilimizden düşmeyen
köyde uçan turna kuşu
kayıp gitmez miydi
şehirlerden?
annem bilirdi
annem hüzün sağanağında
yüreğimize umut ekerdi

yarayla karışık günler
ardın sıra düşünce peşimize
gece boylarında yağmalanmış
bir ülke kadar çaresizdik
solgun yüzlerimiz
sabaha çıksa ne yazardı
kaybolup gitmiştik
şehrin ara sokaklarında
mahçupluğumuz bu günlerden kalma
bir orta oyundur
ve belkide annem
bu yüzden
hep yorgundur

tenhasını yitirmiş bir ninni
uyutmaz artık
nicedir kesilmiş bir kadın soluğu
annem nasıl ağlamasın
bitmez hiçbir yolculuğu

koynumda büyüyen bir çocuktu annem
benden sonra büyüdü
hüzün masallarında koşarken
annem
ömrünü çocuklukla geçirdi
şehrin varoşlarında
biz yiterken…

Yeni Şeyler

ăn dặm kiểu NhậtResponsive WordPress Themenhà cấp 4 nông thônthời trang trẻ emgiày cao gótshop giày nữdownload wordpress pluginsmẫu biệt thự đẹpepichouseáo sơ mi nữhouse beautiful