Rulet

-gözlerimi seyrediyorum
umarsız bir gökyüzü yükseliyor soluğumdan
bir cinayet işleniyor
âh sesinde
iki sokak ötede-

ellerimi alıyorum ellerime
çocukluğumu arıyorum
kabuklarımı soyuyorum
barbunya, bezelye ayıklıyorum
daha çok var yemeğe; açlığımı doyuruyorum
ölümü göğsümde yumuşatıyorum

yine yeniden beckett

aşk tazeleniyor
kaşığın iki yüzünde, riyakârdır aynalar
gözlerin birbirini kaçırdığı
maskenin gözlerine benzer kralın çıplak oluşu da
bıçağa işliyorum bu yarayı, domates keserken
sonra kaldırımlara işliyorlar cinayeti
karanfili de beraberinde
gülü dikeninden koparmaya başlıyorlar, onlar daha sonra
seviyor sevmiyor; göğsümde bir uçurum yarası daha

yine yeniden beckett

sokaklardan geçiriyorum gözlerimi, suda süzerek
mahallede tanımıyor kimse kendini
kendini de sayıklayarak soruyor kendini
fırlayan sesinde bir öfke
“nedir bu gürültü!”
uyandırıyor geceyi
uygarlığın mahvoluş öyküsü, komşum yan odada
üçüncü sayfada iki ölü, ikisi de birbirinde ölü

yine yeniden beckett

her şey bir durak ömre, otobüsler ölüme de götürür işte
istasyonda az önce bir intiharı seyrettim
durkheim’in senaryosundan bir replikle

gözlerimi gökyüzüne döküyorum
unutturuyor, öldüğümü de

yine yeniden beckett

cinayetler çağıydı
yaşadığım rulet

Vamos Dergi / 2016 / 1. sayı

Yeni Şeyler

ăn dặm kiểu NhậtResponsive WordPress Themenhà cấp 4 nông thônthời trang trẻ emgiày cao gótshop giày nữdownload wordpress pluginsmẫu biệt thự đẹpepichouseáo sơ mi nữhouse beautiful