“Yoksa bu adamları, anaları dövülsün diye mi doğurmuştu, bu çocuklar, ölmek için, kurşunlanmak için mi gelmişlerdi dünyaya?
Alanda yürüyenler, şarkı söyleyenler,günün bütün haberlerini ağız gazetesiyle yayanlar, polisin kovaladığı, dövdüğü,yakalayıp götürdüğü insanlar çoğaldıkça,bugün bütün gazeteleri, dergileri sütun sütun dolduran öyküler oluştukça,birtakım adamlar gitgide köstebekleşiyor.
Dut yapraklarını yeyip bitiren kurtlar,tırtıllar, kupkuru kalmış dalların ilkyaz sonlarında büsbütün göze batan
güdüklüğünden tel tel sarkıyor, yere yaklaşıyordu.”

– Bilge Karasu (1930, İstanbul – 13 Temmuz, 1995)

Bir Kısım Edebi Şeyler!