adını kırık harflerin oluşturduğu bir çukur,
demeye sızıdır kalbim
ışığın şükrüne sığınmıyor ve zamanın ince çinisine toprağa küsmemenin adı oluyorum
akşamı çabuk arayan tuzdan bir sesle.

belleğin yarayı unuttuğu yerde başlıyor acısı
oysa unutmak taze bir kelimeydi boynumda
kimin bağladığını bilmediğim kırmızı kurdelalar kadar suskunum
kuyularda boğuldu adına sevinç dediğim her anı rüzgâr geçmiyor
ağlamak geçiyor tam yaramın ortasından
kanattım ben, camlara dayanan nefesle.

birbirinden geçen iki ezber yolları ve dağları ayrı tutmuyor hiçbir neden
elimde bir ağırlık, elimde nereye bıraksam demenin büyüttüğü boşluk
derim yüzümü içime süsleyen kederdir
kapıları görmedim eşiklere emanet saydım gözlerimi gittiğim her adresle..

Şair

1993 Van doğumlu. Bursa'da yaşamaya çalışıyor. Hüznün sularında yüzen harflerin bir gün elbette güleceğine inanıyor, sevginin-sevgilinin sayfalarına vardığında...