Yolcu

Bir yolculuk anımsıyorum. Ama yolcu ben değilim.

Çölün kavurucu sıcaklığında yanıyordu bedeni. Mavi bir gökyüzü, sarı hüznün üzerinde keskin bir çizgiyle ayrılıyordu. Sessizlik, kum tanelerinin birbiriyle konuşması kadar sessizlik.
Yolcu, matarasındaki son suyu saatler öncesinde içmişti. Ağır adımlarla, ardında uzun bir çizgi bırakıyordu. Kendi kendine söylendi.
”Neden yolda olduğumu bilmiyorum artık. Çığlık çığlığa kafamda sorular. Avaz avaz susuyorum. Çıkmazdayım. Çok uzak olmalı. Evet çok uzak. Ben neredeyim? Hangi taraftan gitmeliyim? Belki de uyumalıyım biraz. Rüyada bulurum yolumu..”
Dizlerinin üzerine çöktü aniden. Gözleri bedenindeki son suyu gözyaşları için harcıyordu. Bir damla göz yaşı toprağı ıslattı. Buharlaşan göz yaşı kadar hızlı olmasını diledi ölümünün. ”Uyumalıyım” diye düşündü bir kez daha. Yutkundu. Boğazındaki acıyla irkildi. ”S..Su.” Gözleri kapanmaya başladı. Bir çift göz… Kahverengi gözler. Evet bu yüzü hatırlıyordu. Yolculuğunu şimdi hatırlıyordu. Sonsuza kadar unutmak üzere tekrar anımsadı.

Bir yolculuk anımsıyorum. Ama yolcu ben değilim.

Yeni Şeyler

ăn dặm kiểu NhậtResponsive WordPress Themenhà cấp 4 nông thônthời trang trẻ emgiày cao gótshop giày nữdownload wordpress pluginsmẫu biệt thự đẹpepichouseáo sơ mi nữhouse beautiful